Zespół realizujący projekt odniósł się do projektu Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2016 – 2020. Zespół podkreślił fakt, że  zaburzenia psychiczne nie są opisywane całościowo, są przedstawione w wybiórczy sposób, a niektóre z nich, tj.  zaburzenia osobowości nie zostały poddane analizie czy nawet wymienione w dokumencie.

W badaniu EZOP nie stworzono kryteriów umożliwiających zestawienie rozpoznań zaburzeń osobowości zgodnie z obowiązującą w Polsce klasyfikacją ICD-10. Natomiast w danych z NFZ zostały one umieszczone m.in. z zaburzeniami nerwicowymi w grupie ZABURZENIA NIEPSYCHOTYCZNE. Taki sposób przedstawienia epidemiologii i leczenia zaburzeń psychicznych sprawia, że problematyka zaburzeń osobowości zostaje pominięta. Podobna sytuacja miała miejsce w Rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego z dnia 28 grudnia 2010 r.

Podkreślono, iż przedstawione uwagi przez zespół realizujący projekt Peron 7F, służą wykazaniu konieczności wyodrębnienia rozpoznania zaburzeń osobowości lub zaznaczenia, w których grupach rozpoznań się one znajdują. Nie ma wyodrębnienia kategorii zaburzeń osobowości na poziomie ogólnopolskich badań epidemiologicznych oraz dokumentów decydujących o kształcie polityki, profilaktyki oraz o leczeniu zaburzeń psychicznych. Takim dokumentem jest Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego, a pominięcie w nim zaburzeniach osobowości może skutkować utrzymywaniem stanu braku adekwatnej, specjalistycznej pomocy, marginalizując tę grupę pacjentów. Konsekwencją tego z kolei jest pogłębianie stanu wykluczenia społecznego, co stoi w sprzeczności z celami opracowanego Programu. Celem Programu przecież jest zapewnienie pacjentom prawidłowego, specjalistycznego i efektywnego leczenia oraz wsparcia w pełnieniu ról społecznych.