Zrealizowaliśmy projekt, którego celem było opracowanie nowego modelu wsparcia dla osób z zaburzeniami osobowości, a jednocześnie bezrobotnymi. „Centrum Integracji – by móc kochać i pracować” był innowacyjnym międzynarodowym projektem testującym, trwającym od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2015 r., w którym te osoby objęte zostały długoterminową psychoterapią psychoanalityczną oraz doradztwem zawodowym.

Projekt kierowany był do osób mających ogromne trudności w relacjach społecznych, czego skutkiem było m.in. bezrobocie, a mieszkających na terenie województwa małopolskiego. Realizowany przez Fundację im. Boguchwała Winida na Rzecz Rozwoju Psychoterapii Psychoanalitycznej w Krakowie, która poprzez swoją działalność wspiera osoby z zaburzeniami psychicznymi. Z racji tematyki, jaką się zajmuje, Fundacja ściśle współpracuje z Oddziałem Leczenia Zaburzeń Osobowości i Nerwic (OLZOiN) Szpitala Specjalistycznego im. dr. Józefa Babińskiego SP ZOZ w Krakowie.

Warunki udziału w projekcie.

1. Diagnoza dotycząca zaburzeń osobowości 2. Posiadanie statusu osoby bezrobotnej 3. Motywacja do leczenia, zmiany swojego życia 4. Pozytywne przejście 4-stopniowego procesu rekrutacji 5. Podpisanie umowy uczestnictwa w projekcie na 18 miesięcy

Uczestnictwo w projekcie obejmowało:

1. Długoterminowe leczenie w warunkach oddziału dziennego, w tym:

  • indywidualną psychoterapię psychoanalityczną (2x w tygodniu),
  • społeczność terapeutyczną (5x w tygodniu),
  • rozmowy z pielęgniarką psychospołeczną,
  • psychorysunek,
  • zajęcia dodatkowe, np. zajęcia teatralne, kulinarne, biblioterapię, projekcje filmów z dyskusją.

2. Indywidualne doradztwo zawodowe realizowane przy udziale doradców zawodowych w formie 10 godzin spotkań dla każdej osoby i przygotowanie uczestników do poszukiwania pracy, udziału w rozmowach kwalifikacyjnych, etc., udział w sesji rozwojowej Development Center, wolontariacie (2 x w tygodniu po 2 h).

3. Trzymiesięczny staż/praktyka zawodowa w przedsiębiorstwach, docelowo podjęcie pracy zarobkowej przez uczestników.

Przez 8 miesięcy poprzedzających start funkcjonowania ośrodka, zespół lekarzy, terapeutów, pielęgniarek psychospołecznych opracowywał programu terapii, który miał zostać zastosowany w ośrodku. Jego ważnym elementem była aktywizacja zawodowa, która na zakończenie projektu powinna zakończyć się znalezieniem pracy przez uczestników. Projekt korzystał z doświadczenia i wiedzy m.in. partnera holenderskiego, który wspierał zespół projektowy w opracowaniu struktury leczenia i aktywizacji zawodowej.

Jeśli w trakcie trwania projektu zmieniał się status uczestnika jako osoby bezrobotnej i w wyniku sesji związanych z aktywizacją zawodową uczestnik znajdywał zatrudnienie, był opracowywany dla niego indywidualny plan terapii, tak aby nie kolidował z podjętym zatrudnieniem.